Vrijspraak en adoptie

Ook Arjan Gelderblom heeft een aantal posts geschreven over waarom we nog bidden om vergeving van zonden en schuld, als God ons als onschuldig ziet. Hij citeert Packer die onderscheid maakt tussen God als Rechter die ons heeft vrijgesproken en God als Vader die ons heeft aangenomen tot zijn kinderen. Als wij met het Onze Vader bidden om vergeving van onze schulden, dan bidden we dat als gerechtvaardigde zondaar en als aangenomen kind van God. Die positie raken we niet meer kwijt. Tegelijk zorgen onze dagelijkse gebreken ervoor dat het niet goed zit in de relatie tussen ons en onze Vader. Arjan schrijft:

Ik ben geaccepteerd in Christus. Ik kan niets toevoegen aan én niets afdoen van mijn identiteit als kind van God. En tegelijk zondig ik als geadopteerd kind. Voor die zonden bid ik ‘vergeef ons onze schulden’. Deze bede bidden we dus niet om zo weer hersteld te worden in ons kind-zijn van God. De bede ‘vergeef ons onze schulden’ bid je juist als aangenomen kind van God. In de Vader-kind relatie gaat er (vanuit de mens gezien) het nodige fout (zonden) en daarom zeggen we ‘sorry’ tegen Vader.

Hier de links naar de posts van Arjan:

Advertenties