Man en vrouw geschapen naar Gods beeld

En God schiep de mens naar Zijn beeld; naar het beeld van God schiep Hij hem; mannelijk en vrouwelijk schiep Hij hen (Genesis 1:27)

De mens is geschapen naar Gods beeld, zowel de man als de vrouw. Dat is een uitermate belangrijke fundering om te begrijpen wat het betekent om mens te zijn, en in het bijzonder wat het betekent om mens als man en vrouw te zijn. Genesis leert ons: mensen, zowel mannen als vrouwen, zijn compleet anders dan alle andere schepselen omdat alleen mensen geschapen zijn naar het beeld en de gelijkenis van God. Maar het feit dat God ons naar zijn beeld geschapen heeft als man en vrouw betekent ook heel wat. Het veronderstelt namelijk dat we als mens elkaars gelijke zijn, dat we gelijkwaardig zijn, dat we elkaar wederzijds respecteren, dat er sprake is van harmonie, dat we elkaar aanvullen, en dat we eenzelfde bestemming hebben.

Als mens elkaars gelijke zijn houdt in dat een man niet minder is dan een vrouw omdat hij net als een gorilla haar op zijn borst heeft, en dat een vrouw niet minder is dan een man omdat zij net als een vis geen haar op haar borst heeft. Ze zijn gelijk in hun mens-zijn en hun verschillen veranderen deze basis-waarheid niet.

Gelijkwaardig zijn betekent dat ze beiden evenveel geëerd behoren te worden als mensen naar het beeld van God. Petrus zegt (in 1 Petrus 2:17), ‘Houd iedereen in ere’, dat wil zeggen: alle mensen. Er is een eer die mensen toekomt om de eenvoudige reden dat ze mensen zijn. Er is zelfs een eer die we moeten bewijzen aan de meest verachtelijke criminelen, zoals een Ted Bundy, enkel maar omdat hij een mens is en geen hond. En die eer is voor mannen en vrouwen hetzelfde.

Wederzijds respect betekent dat mannen en vrouwen er evenveel op gebrand zouden moeten zijn elkaar te respecteren en te eren. Respect zou nooit slechts in één richting moeten stromen. Geschapen naar Gods beeld als we zijn, zouden mannen en vrouwen naar elkaar moeten kijken met een soort van ontzag dat wordt afgeremd, maar niet vernietigd door de zonde.

Harmonie betekent dat er vredige samenwerking zou moeten zijn tussen mannen en vrouwen. We zouden manieren moeten zoeken om de raderen van onze relaties te smeren, zodat er teamwork kan zijn en binding en wederzijdse hulpvaardigheid en vreugde.

Elkaar aanvullen betekent dat de muziek van onze relaties niet voornamelijk eenstemmig zou moeten klinken. Het zou het samenspel moeten zijn van het geluid van sopraan en bas, alt en tenor. Het betekent dat de verschillen van man en vrouw gerespecteerd worden en bevestigd en gewaardeerd. Het betekent dat mannen en vrouwen niet zullen proberen elkaar te kopiëren, maar in elkaar de unieke kwaliteiten zullen benadrukken die tot wederzijdse verrijking zullen leiden.

Tenslotte, dat man en vrouw eenzelfde bestemming hebben betekent dat man en vrouw, als ze tot geloof in Christus komen, ‘mede-erfgenamen van de genade van het eeuwige leven’ zijn (1 Petrus 3:7). We zijn bestemd voor eenzelfde genieten van de openbaring van de heerlijkheid van God in de komende eeuw.

Dus met het scheppen van mensen als mannelijk en vrouwelijk naar zijn beeld, had God iets schit­terends in gedachten. Dat heeft Hij nog steeds. En in Jezus Christus wil Hij deze visie verlossen van de ravage van de zonde.

Uit een preek van John Piper over Genesis 3:16 en 4:7 uit de serie Biblical Manhood and Womanhood. In de volgende post zal het gaan over wat de zonde doet met de relatie tussen man en vrouw.
De aangehaalde Bijbelteksten zijn ontleend aan de Herziene Statenvertaling.

Advertenties

5 Replies to “Man en vrouw geschapen naar Gods beeld”

  1. Ik ben een man van 75 jaar en woon in Veenendaal-oost. Ik ben eveneens gereformeerd-vrijgemaakt en als predikant hebben we nu ds. Holtland gekregen.
    Ik ben van harte eens met uw visie. Een enkele opmerking nog. Ik heb moeite met uw opmerking dat de vrouw is geschapen als beelddrager van God. Ik ken Hebreeuws en volgens de grondtekst is Adam wel als beelddrager geschapen, maar van Eva wordt dit niet met zoveel woorden gezegd. Ik heb hier studie van gemaakt en mocht u deze studie willen ontvangen, dan hoor ik het wel. Met chr. groet, Koert Noordhof.

  2. beste hr. koert…er staat toch dat God zeide; laat ons mensen maken naar Zijn beeld en gelijkenis?in genesis toch?naar Zijn evenbeeld.als man en vrouw schiep Hij hen.

  3. Beste Corné, je citeert de befaamde John Piper als de grote leermeester betreffende de positie van vrouwen in de kerk. Onderstaand stukje zou je misschien tot andere gedachten kunnen brengen. Zie verder ook Christian Today. M. vr. groet, Emo Bos
    Bekende predikant Piper in de problemen
    MINNEAPOLIS – De Amerikaanse predikant John Piper kreeg de vraag of hij, als tegenstander van vrouwen op de kansel, wel Bijbelcommentaren van vrouwen leest.
    ‘Ja’, was zijn antwoord, indirect mag een vrouw mannen wel onderwijzen. Zijn onderbouwing ontketende een storm van kritiek.
    Hoe kijkt John Piper tegen vrouwen aan? Dat is de vraag waarmee evangelicaal Amerika zich bezighoudt. Vreemd genoeg gaat het niet meer over de vraag of vrouwen mogen leidinggeven in de kerk.
    Daar begon het wel mee. In een audiofragment van zes minuten dat op internet is te beluisteren, ging de bekende Amerikaanse baptistenpredikant John Piper onlangs in op de vraag van een man of hij Bijbelcommentaren van vrouwen mag lezen. Piper antwoordde bevestigend. De beeldspraak die hij ter ondersteuning gebruikte, zei echter veel meer dan dat. Nu ligt hij onder vuur vanwege zijn kijk op de vrouw. Rachel Pietka, universiteitsdocente, legt deze week in Christianity Today Piper het vuur aan de schenen en de veelgelezen evangelicale blogster Rachel Held Evans nam de predikant eerder al op de hak.
    Wat heeft Piper nu precies gezegd? Een gelovige man vroeg de predikant of 1 Timoteüs 2 vers 12 geen bezwaar vormt tegen het lezen van een Bijbelcommentaar dat door een vrouw is geschreven. Daar zegt Paulus dat vrouwen niet zelf mogen onderwijzen of gezag mogen hebben over mannen. Piper adviseert de man commentaren van vrouwen niet te lezen als het niet goed voelt, maar de tekst hoeft geen bezwaar te zijn, meent de predikant. Hij zegt een onderscheid te maken tussen directe onderwijzing, waarbij de vrouw fysiek aanwezig is, en indirecte onderwijzing. Van vrouwen kun je best iets leren, zolang de vrouw maar niet voor je staat en je confronteert met haar vrouwelijkheid, aldus Piper. Ter onderbouwing vergelijkt hij het met een stadsontwerper die ‘macht’ uitoefent vanuit een kantoortje (dat mag de vrouw dus wel) en een sergeant die soldaten drilt. Dat laatste is niet weggelegd voor vrouwen, vindt Piper.
    mensonterend
    Piper wekt hiermee de suggestie dat het onmogelijk is voor een man om naar een vrouw te luisteren zonder te worden afgeleid door haar vrouwelijkheid, schrijft Rachel Pietka in Christianity Today. Pietka heeft er moeite mee, zegt ze. Piper veroordeelt vast de reductie van vrouwen tot seksuele beelden op televisie, billboards en in tijdschriften, maar ondertussen gaat hij erin mee door eveneens te fixeren op het vrouwenlichaam, meent Pietka. Christelijke vrouwen zouden zich door zijn woorden nog gaan schamen voor hun lichaam, aldus de docente.
    Pipers woorden zijn ook voor mannen schadelijk, denkt Pietka. Ze wijst erop dat de predikant, die in de jaren tachtig bekend werd met zijn boek Verlangen naar God, de relatie tussen man en vrouw in machtsverhoudingen beschrijft; een man moet autoritair zijn en ervoor waken in zijn relatie niet het onderspit te delven. Pietka begrijpt niet waarom Piper autoriteit gelijkschakelt aan macht en kracht, het beeld van de drillende sergeant. Piper suggereert dat mannen zich zo mogen gedragen en vrouwen niet, schrijft Pietka. ‘Maar niemand zou zich zo moeten gedragen. Piper heeft een systeem gecreëerd waarin het erom gaat de ander te domineren in plaats van dienstbaar te zijn.’
    Rachel Held Evans concludeert op haar blog dat Piper best van een vrouw wil leren, zolang hij maar kan vergeten dat het om een vrouw gaat. Ze vindt die redenatie ‘mensonterend’. ‘Piper zegt eigenlijk dat hij iets uit de Bijbel kan leren van mij, zolang hij mijn bestaan maar niet hoeft te erkennen, zo lang ik op een veilige afstand blijf zodat hij mijn stem niet hoeft te horen en de aanwezigheid van mijn borsten niet hoeft op te merken.’
    De blogster vindt Pipers onderscheid tussen directe en indirecte onderwijzing ‘wettisch’. ‘Zelfs Bijbelse vrouwen passen niet in dat schema’, schrijft ze. Zo was de richteres Debora nog meer dan een drilsergeant, stelt Held Evans. Haar advies: ‘Laten we ons minder druk maken over of we ons wel gedragen als mannen of als vrouwen, en meer ons best doen ons als Jezus te gedragen.’
    Uit ND 2 mei 2012

  4. Beste Maaike en Emo,

    In dat bewuste interview gaat John Piper in op de dynamiek van hoe vrouwen en mannen met elkaar zouden moeten omgaan. Hij probeert daar op grond van de Bijbel invulling aan te geven en geeft de voorbeelden (van de vrouw op kantoor die een wegennetwerk ontwerpt en die drillende sergeant) ter verduidelijking.

    In zijn laatste preek in de serie Biblical Manhood & Womanhood doet hij dat op een vergelijkbare manier. Maar precies dat stukje uit die preek heb ik niet geciteerd op mijn weblog. De reden is dat ik, hoewel ik Piper daarin een heel eind kan volgen, en ik zijn poging zeker waardeer, bij die invulling en de gegeven voorbeelden zelf wel vragen heb. (Overigens, in die preek zegt Piper zelf: ‘Hier kunnen hele boeken over worden geschreven. Dus ik neem een groot risico door hier in een paar minuten een selectieve toepassing van te geven.’ En even later zegt hij dat ‘de Bijbel dit niet zo duidelijk aanstipt als het leidinggeven in het huwelijk en in de kerk.’) Ik kan me het dus voorstellen dat mensen over zijn voorbeelden vallen, maar tegelijk is dit denk ik een grijs gebied, en valt het mijns inziens onder het wel of niet eten van vlees (Rom. 14).

    Kritiek hierop wil daarom niet zeggen dat wat hij verder zegt (in zijn preken, en dat is veel!) dus niet meer relevant zou zijn.

    Waar ik echter veel meer moeite mee heb is de toon van de kritiek die geuit wordt door Rachel Pietka en Rachel Held Evans. Daar komt bij dat bepaalde gevolgtrekkingen die ze maken eenvoudigweg onterecht zijn. En dat zeg ik niet omdat ik de behoefte heb John Piper te verdedigen, maar omdat ik vind dat je recht moet doen aan iemands bedoelingen. Een interview van 6 minuten is daarvoor waarschijnlijk niet voldoende. Wie namelijk de moeite neemt artikelen, boeken en preken van Piper over dit onderwerp te lezen, komt erachter dat Pipers kijk op de vrouw (en op de man) veel genuanceerder is en dat Pietka en Evans bepaalde zaken opblazen en uit hun verband rukken.

    Ik begrijp dat jullie voorstanders zijn van de vrouw in het ambt (zo lees ik op internet). Ik ben van harte bereid het gesprek aan te gaan, en argumenten te lezen, maar dan zie ik graag argumenten op het niveau van de exegese van teksten als 1 Tim. 2:11-15 en Gen. 2. En als die argumenten steekhoudend blijken te zijn, ben ik ook van harte bereid van gedachten te veranderen!

    Met vriendelijke groet,
    Corné

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s