Nogmaals Piper over preken

Don’t waste your pulpit – Verspil je kansel niet – daar gaat onderstaand filmpje van Desiring God over (dat ik overigens vond op Davidium). Hoewel Nederland de V.S. niet is, maakt Piper mijns inziens hier wel duidelijk waar het in preken om hoort te gaan. Maar: luister en kijk zelf maar. Ik ben benieuwd wat je ervan vindt. Onder het filmpje vind je een vertaling van het engels.

Transscriptie (vertaald):

(0:19 – 0:29) De beste manier om je kansel te verspillen is te preken over je eigen gedachten, in plaats van te preken over Gods gedachten.

(0:34 – 1:03) Ik denk dat predikanten gefascineerd zijn door trends, en ze zijn gefascineerd door wat de laatste socioloog en de laatste psycholoog en de laatste reclamecampagne en de laatste computer en de laatste media allemaal zeggen, en ze denken: ‘Dat zal interessant zijn! Dat zal interessant zijn!’ Het is interessant, maar het zijn dingen die mensen overál kunnen vinden. Wat mensen niet ergens anders zullen vinden, behalve in de kerk, is: ‘Wat heeft Gód te zeggen?’

(1:17 – 2:26) Betrek God erbij, betrek Gods Woord erbij, bij elk probleem, of het nu gaat om wat de media zegt, of wat sociologen, of psychologen zeggen: wees radicaal doordrenkt, verzadigd met de Bijbel – niet alleen maar op-de-Bijbel-gebaseerd, waarbij je op de Bijbel gaat staan en vervolgens over andere dingen gaat praten, – maar werkelijk verzadigd met de Bijbel, en leg de Bijbel uit. De Bijbel is niet alleen maar geweldig inzichtgevend; de Bijbel is interessant! Het is ontzettend interessant. Het doet je versteld staan. Als je elke zin serieus neemt, en diep in de Bijbel graaft, dan zul je dingen vinden die je gewoon de pet te boven gaan, dingen die de mensen zullen interesseren, hun leven zullen veranderen, hun ideeën overhoop zullen gooien. Het is verbazingwekkend wat de Bijbel is en ik weet niet waarom predikanten – veel van hen in ieder geval – de Bijbel saai lijken te vinden, of niet behulpzaam, of ze willen het er maar een klein beetje over hebben en het vervolgens ergens anders over hebben om de mensen te interesseren; het is net … waarom zou je dat nou doen? Want de Bijbel is Góds Woord! God spreekt! Quasars komen tot bestaan! Het is Góds Woord!

(2:30 – 3:38) ‘Werkelijk, ik beschouw alles als verlies om de overtreffende waarde van het kennen van Christus Jezus, mijn Heer.’ Jezus Christus kennen is meer waard dan wat dan ook. Nu, een predikant … hoe kun je dit lezen en er niét over willen uitweiden en je mensen uitleggen, hoe zoiets mogelijk is? En je mensen helpen om in die Paulinische ervaring te komen waarbij je zegt: ‘Hij is meer waard dan wat dan ook!’ De Bijbel zegt het! En de Bijbel is waar. En Paulus heeft het ervaren. En wij … gaan wij hen dan op iets anders wijzen? Met een beetje entertainment, leuke verhalen of gaan we ze wijzen op bepaalde sociale ontdekkingen? Terwijl de Bijbel kracht en waarheid is! Dus ‘verspil je kansel niet’ betekent: Blijf dicht bij de Bijbel, mediteer over de Bijbel, ga diep in de Bijbel, dring door de Bijbel heen naar de levende Christus, naar de levende God, en doe het op zo’n manier dat je mensen aangestoken worden met de waarheid van de Bijbel. Geloof – dat is wat redt – , komt uit het horen en horen uit het woord van Christus. Waarom zouden ook maar iets anders willen doen dan het woord van Christus spreken?

(3:45 -3:56) Ik denk dat de reden waarom predikanten dit niet doen is omdat zij zelf niet elke dag uit de Bijbel léven.

Piper over preken

Een paar weken geleden schreef John Piper een artikeltje over wat hij verstaat onder preken. Ik vind het erg waardevol en heb het daarom maar even vertaald. (Hier kun je het origineel vinden; je vindt er ook een video waarin hij dit uitlegt).

Wat ik bedoel met preken

Sommigen van jullie hebben misschien weinig of geen ervaring met wat ik bedoel met preken. Ik denk dat het je helpt om naar mijn preken te luisteren als ik er kort wat over zeg.

Wat ik bedoel met preken is wat ik noem expository exultation.

Preken is expository (uiteenzetten)

Expository wil zeggen dat de prediking als doel heeft de betekenis van de Bijbel uiteen te zetten, of uit te leggen en toe te passen. De reden hiervoor is dat de Bijbel Gods geinspireerde, onfeilbare en nuttige woord is – alle 66 boeken.

Het is de taak van de prediker om zijn eigen meningen te minimaliseren en de waarheid van God door te geven. Elke preek behoort de Bijbel uit te leggen en het vervolgens toe te passen op het leven van de mensen.

De prediker behoort dat op zo’n manier te doen dat jij in staat bent te zien dat de punten die hij maakt daadwerkelijk uit de Bijbel komen. Als je niet kunt zien dat ze uit de Bijbel komen, dan zal je geloof uiteindelijk rusten op een mens en niet op Gods woord.

Het doel van dit uiteenzetten is je te helpen met het eten en verteren van bijbelse waarheid die

• je geestelijke botten versterkt;
• de capaciteit van je geestelijke longen verdubbelt;
• de ogen van je hart verblinden met de helderheid van Gods heerlijkheid;
• en de capaciteit van je ziel opwekt voor een geestelijk genieten dat je niet voor mogelijk hield.

Preken is exultation (jubelen, verheugd zijn)

Preken is ook exultation. Dat betekent dat de prediker niet alleen uitlegt wat er in de Bijbel staat, en dat de mensen niet slechts proberen te begrijpen wat hij uitlegt. Veeleer is het zo dat de prediker en de mensen jubelen en verheugd zijn over wat er in de Bijbel staat terwijl die wordt uitgelegd en toegepast.

Preken staat niet los van de lofprijzing in de orde van dienst. Preken is lofprijzing! De prediker prijst God voor het woord en verheugt zich erin en doet zijn best om jou te betrekken bij een lofprijzend antwoord door de kracht van de Heilige Geest.

Het is niet slechts mijn taak de waarheid te zien en die jou te tonen. (De duivel zou dat kunnen doen voor zijn eigen slinkse redenen.) Het is mijn taak om de heerlijkheid van de waarheid te zien, ervan te genieten en me erover te verheugen terwijl ik het je uitleg en het voor je toepas. Dat is een van de verschillen tussen een preek en een lezing.

Preken is niet hetzelfde als kerk-zijn, maar het dient de kerk

Preken is niet het totaal van de kerk. En als preken alles is wat je hebt, dan heb je nog geen kerk. Een kerk is een lichaam van mensen die elkaar dienen.

Een van de doelen van preken is ons daarvoor toe te rusten en ons te inspireren elkaar beter lief te hebben.

Maar God heeft de kerk zo gemaakt dat zij opbloeit door de prediking. Daarom gaf Paulus de jonge Timotheüs een van de meest ernstige, verheven opdrachten in heel de Bijbel in 2 Timotheüs 4:1-2:

Ik dring er dan op aan, voor God en de Heere Jezus Christus, Die levenden en doden zal oordelen bij Zijn verschijning en in Zijn Koninkrijk: predik het Woord.

Wat je kunt verwachten van mijn prediking en waarom

Als je gewend bent aan een twintig minuten durend, direct praktisch, ontspannen praatje, dan zul je dat niet halen uit wat ik net heb beschreven.

• Ik preek twee keer zo lang;
• ik beoog niet direct praktisch te zijn, maar eeuwig behulpzaam;
• en ik ben niet relaxed.

Ik sta behoedzaam boven de afgrond van de eeuwigheid te spreken tot mensen die deze week nog over de rand zouden kunnen gaan of ze er nu klaar voor zijn of niet. Ik zal verantwoordelijk worden gehouden voor wat ik daar heb gezegd.

Dat bedoel ik met preken.

Leren preken van George Whitefield

Een tijdje terug heb ik een boekje gekocht met preken van de puritein George Whitefield, met de titel De weg der genade. Whitefield leefde van 1714 tot 1770. In die tijd was er sprake van verval in de Engelse staatskerk. Whitefield echter verkondigde het zuivere evangelie en werd daarom al snel niet meer toegelaten tot diverse kansels in Londen. Hij preekte daarom meestal in de openlucht, soms voor wel 10.000 of 20.000 mensen! Nu zijn er maar zo’n 75 preken van Whitefield bewaard gebleven, waarvan er maar 6 in De weg der genade zijn opgenomen. In die tijd zonder opnameapparatuur werden zijn preken door verslaggevers in steno genoteerd, en helaas niet allemaal even nauwkeurig. Toch komt in die preken duidelijk naar voren hoe Whitefield preekte.

De Anglicaanse bisschop J.C. Ryle beschreef een eeuw later ‘wat de wezenlijke eigenschappen van het preken van Whitefield schenen te zijn’, die ik hier graag overneem:

• Een zuiver Evangelie – ‘Er zijn wellicht weinig mensen die hun toehoorders ooit zoveel koren en zo weinig kaf gaven. (…) Voortdurend vertelde hij u over uw zonden, uw hart, Jezus Christus, de Heilige Geest, de absolute noodzaak van berouw, geloof en heiligheid, op de manier zoals de Bijbel deze belangwekkende onderwerpen behandelt.’
• Eenvoud - ‘Zijn spreekstijl was gemakkelijk, duidelijk, en op conversatietoon. Hij scheen een afschuw te hebben van lange en ingewikkelde zinnen. Altijd hield hij zijn doel in het oog, en hij ging daar linea recta op af. (…) Het gevolg was dat zijn toehoorders hem altijd begrepen. Hij ging nooit over hun hoofden heen.’
• Directheid - ‘Hij sprak mensen in hun gezicht aan, als iemand die een boodschap van God voor hen had, “Ik ben hierheen gekomen om met u te spreken over uw ziel”. Het gevolg was dat veel toehoorders vaak dachten dat zijn preken met name voor hen zelf bedoeld waren. (…) er liepen verzoeken door al zijn preken als een rode draad: “Dit is voor u, en dit is voor u”. Hij liet zijn toehoorders nooit met rust.’
• Talent om te beschrijven – ‘Hij wist zulke levendige beelden op te roepen van de dingen die hij behandelde dat zijn toehoorders werkelijk geloofden dat zij ze echt zagen en hoorden.’
• Ernst - ‘Hij slaagde erin om de mensen te tonen dat hij tenminste alles geloofde wat hij zei, en dat zijn hart, ziel, geest en kracht erbij betrokken waren om hen het ook te laten geloven. (…) Zijn preken waren (…) levendig en vol vuur. Men kon er niet onderuit. Slaap was bijna onmogelijk. Men moest luisteren, of men het nu wilde of niet. Hij straalde een heilige macht uit die de aandacht stormenderhand veroverde.’
• Pathos (gevoel) - ‘Het kwam regelmatig voor dat hij tranen in overvloed stortte op de kansel. (…) Hierbij schijnt geen sprake te zijn geweest van toneelspel. Hij voelde zich intens begaan met de zielen voor hem, en zijn gevoelens uitten zich in tranen.’

Ik besef dat Whitefield een bijzonder instrument in Gods hand is geweest. En ik begrijp dat niet iedere predikant een Whitefield hoeft te zijn. Toch lijken mij dit zaken waar tegenwoordige predikanten nog best wat van kunnen leren.

Verspil je leven niet!

Op dit moment ben ik aan het lezen in John Piper’s boek Verspil je leven niet, in het engels Don’t waste your life. Vandaag leerde ik via de blog van Henk Jan Kamsteeg dat er een website is met daarop een aantal Nederlands ondertitelde Youtube filmpjes met speeches van John Piper die gaan over wat een niet verspild leven is. Kijk maar eens op www.verspiljelevenniet.nl.

Nieuwe layout

Nu het de laatste tijd zo mooi weer is, kreeg ik weer zin om mijn weblog van een nieuwe layout te voorzien. Het is het thema Mistylook geworden. Ik heb alleen de header van een ander plaatje voorzien.

Het is overigens best lastig om een goed WordPress thema te vinden. Op zich is er best veel keus, maar ik wil graag dat alle tekst standaard rechtop staat, terwijl veel thema’s geciteerde tekst cursief laten zien. Maar goed, met dit thema ben ik aardig tevreden. Veel lees- en kijkplezier!

De Wet?

Gisterochtend preekte ds. Holtland over de plaats van de Wet in ons leven aan de hand van Zondag 34 uit de Heidelbergse Catechismus. Daarbij lazen we Matteüs 5:17-20 en Galaten 5:1-14. Veel mensen vragen zich tegenwoordig af of wij als verloste mensen nog wel wat met de geboden moeten. ‘De 10 geboden zijn toch Oud-Testamentisch? En in die geboden lijkt God veel strenger dan in het Nieuwe Testament.’ Ds. Holtland liet zien dat God juist ook in de Wet een God van liefde is.

Dat blijkt meteen al uit het eerste gebod: ‘U zult voor mijn aangezicht geen andere goden hebben.’ Je kunt ook zeggen: God kan het niet aanzien dat wij het met iets of iemand anders houden. Dat is de taal van de liefde. Van Iemand die terecht jaloers is. Vergelijk het met een jongen en een meisje die verkering hebben. Het zou raar zijn als zo’n jongen zou zeggen: ‘Het maakt mij niets uit als mijn vriendin af en toe met een andere jongen zoent.’ Dan zou er geen sprake zijn van echte liefde.

God heeft ons werkelijk lief. Hij heeft ons verlost door Zijn Zoon voor ons te geven. Hij weet hoe makkelijk wij door iets of iemand anders beheerst worden. Wij mogen van alles hebben als het ons maar niet heeft. Zo kan zelfs iets wat in zichzelf goed is, ons zo in de greep krijgen dat God in Christus niet meer de eerste plaats in ons leven inneemt. Hij staat dan niet meer in het centrum van ons leven.

Dat kan ook gebeuren als je bevrijd bent door Christus. Paulus zegt niet voor niet in Galaten 5:1 (HSV): ‘Sta dan vast in de vrijheid waarmee Christus ons vrijgemaakt heeft, en laat u niet weer met een slavenjuk belasten.’ Het is dus mogelijk dat wij als vrijgemaakte mensen niet vast staan, maar ons weer laten belasten door een slavenjuk. Als ons leven beheerst wordt door ons huis, onze tuin, onze auto, onze boot, onze vakanties, ons werk, onze sport, onze hobbies, dan leveren we dus onze vrijheid weer in. Maar daarvoor zijn we niet vrijgemaakt! We zijn vrijgemaakt om lief te hebben (Galaten 5:13-14).

Vorig jaar heb ik ook eens geschreven over verwarring m.b.t. de wet. In die post vind je een link naar een preek van John Piper over de plaats van de wet. Een aanrader!

Boekenlezen is gezond

Op de website van het Reformatorisch Dagblad vond ik het volgende artikel van Albert Mohler over de goede invloed van het lezen van boeken op je gezondheid. Zoals ik in mijn vorige post aangaf hoop ik een periode tegemoet te gaan waarin ik meer tijd heb om boeken te lezen. Ik hoop dat ik in die tijd – mede door het lezen van goede geestelijke lectuur – ook wat meer ontspannen mag zijn…

Pak een boek om je leven te redden

Het lezen van een boek is een effectieve manier om stress te verminderen, zo blijkt uit onderzoek. Dr. Albert Mohler ziet er een extra goede reden in om boeken te lezen.

We worden in deze tijd voortdurend bestookt met nieuwsberichten over onze gezondheid. Veel van dergelijke berichten geven verwarrende, gecompliceerde of soms zelfs tegenstrijdige adviezen. Er komen zo veel van dit soort berichten op ons af, dat ze uiteindelijk lijken op alarminstallaties van auto’s die voortdurend afgaan op een parkeerterrein. We ervaren ze als een vorm van geluidsoverlast.

Maar nu is er een gezondheids-alarm dat we allemaal kunnen begrijpen. Onderzoekers aan de universiteit van Sussex in Engeland hebben vastgesteld dat het lezen van een boek de beste manier is om stress te verlichten, zowel lichamelijk als mentaal.

Volgens een bericht in de Britse krant The Telegraph ontdekten de onderzoekers dat de hartslag en het niveau van stress na het lezen van een boek met 68 procent afnamen. De onderzoekers voerden het stressniveau van de onderzochte personen eerst op door lichamelijke en mentale inspanning. Al na zes minuten lezen in een boek werd de hartslag minder en was aan andere indicatoren in de spieren te zien dat de lichamelijke stress afnam.

Andere middelen om de stress te verlagen zijn het luisteren naar muziek (61 procent vermindering), het drinken van een kop koffie of thee (54 procent vermindering) en het maken van een wandeling (42 procent vermindering). Het spelen van videogames bracht het stressniveau terug met slechts 21 procent, maar hield de hartslag onverminderd hoog.

Verbeeldingskracht

„Helemaal opgaan in een boek is de ultieme vorm van ontspanning”, aldus dr. David Lewis, die leidinggaf aan het onderzoek aan het Mindlab International van de universiteit van Sussex. Zoals de krant toelicht: „Psychologen denken dat dit komt doordat de menselijke geest zich moet concentreren op het lezen. Het meegenomen worden in een literaire wereld leidt mensen af en vermindert de spanningen in de spieren en het hart.”

Dr. Lewis legt dit nader uit: „Het maakt eigenlijk niet uit wat voor boek je leest. Door op te gaan in een boek dat je helemaal in beslag neemt, kun je de zorgen en stress van het alledaagse leven ontvluchten en een tijdje rondreizen in de gedachtewereld van de auteur. Dit gaat verder dan zomaar een afleiding. Het gaat om een actieve betrokkenheid van onze verbeeldingskracht waarbij de woorden in het boek je creativiteit stimuleren. Daardoor ga je een wezenlijk andere toestand van het bewustzijn binnen.”

Dit is een nuttige beschrijving van de ervaring van het lezen. De kracht van woorden op papier is ongelofelijk. De ervaring van het lezen vereist mentale aandacht en de betrokkenheid van ons voorstellingsvermogen. Creativiteit is het kenmerk van een lezende geest, omdat lezen een voortdurende stroom oproept van ideeën, gedachten, impressies, suggesties en mentale beelden.

Geen enkele andere ervaring heeft hetzelfde vermogen om de verbeeldingskracht mee te nemen en om ideeën over te dragen. Wie een leider wil zijn, moet lezen. Wie wil leren, moet leren om een gretige en ervaren lezer te worden.

Nu hebben we nog meer goede redenen om boeken te lezen – en om bibliotheken, het lezen en de literaire ervaring te promoten. Wie wist dat lezen goed is voor je gezondheid? Natuurlijk, lezen is zelfs nog nauwer verbonden met mentale ontwikkeling, intellectuele groei en ook –zoals lezende christenen weten– geestelijke groei.

Neem goede nota van dit nieuwe onderzoek. Het leven dat je redt zou je eigen leven kunnen zijn.

De auteur is president van het Southern Baptist Theological Seminary in Louisville (Kentucky). Dit artikel is overgenomen van zijn weblog www.albertmohler.com.

Lezen en schrijven

Het heeft even geduurd, maar nu heb ik dan toch het boek ‘In alle redelijkheid’ van Tim Keller zelf  in bezit. Gekregen voor mijn verjaardag. ‘k Heb intussen het eerste hoofdstuk uit. Voor meer informatie over dit boek kun je deze post nog eens lezen. Ook kan ik je aanraden eens een bezoekje te brengen aan de weblog van Arjan Gelderblom. Hij biedt op zijn weblog samenvattingen van de hoofdstukken van Keller’s boek aan.

De afgelopen maanden ben ik niet echt aan lezen toe gekomen. Af en toe vind ik wat tijd om eens een boek ter hand te nemen, maar het ambt van ouderling slokt een hoop tijd op. Mooie tijd en goed bestede tijd, dat wel!

Over een paar maanden breekt er echter voor mij een andere tijd aan. Dan zit mijn ambtsperiode erop. Ik hoop dan ook meer tijd te vinden voor het lezen van diverse boeken en voor het bijhouden van deze weblog.

Hieronder vind je een lijstje van boeken die ik nog wil lezen, uitlezen of opnieuw wil lezen:

• John Stott, Het kruis van Christus – ben ik aan het lezen, nog een kwart te gaan
• John Piper, Verspil je leven niet – gekregen voor mijn verjaardag, net in begonnen
• Tim Keller, In alle redelijkheid – ook gekregen voor mijn verjaardag, net in begonnen
• I. de Wolff, Krachten van het komende Koninkrijk – zie ook deze post, ik moet de – volgens mij zeer interessante – bijlagen nog lezen
• John Piper, Verlangen naar God – heb ik al eens gelezen maar is het zeker waard om nogmaals gelezen te worden
• John Piper, De vreugde van God – voor dit boek geldt hetzelfde: wil ik zeker nog eens lezen
• D.M. Lloyd-Jones, De Bergrede – dit boek is zo’n 15 jaar geleden heel belangrijk voor me geweest, ik wil er graag nog eens doorheen

Verder heb ik in mijn verjaardag nog wat boekenbonnen gekregen. Waar zal ik die eens aan besteden? Misschien iets van John Owen, of Matthew Henry, of George Whitefield of zo… En ik heb ook nog interesse in de ESV Study Bible…

Zoals je ziet: ik heb nog wat op de planning staan. Heerlijk!

Dirk van Genderen over geestelijke groei

Dirk van Genderen schreef jarenlang tweewekelijks een commentaar in EO-Visie. Nu schrijft hij wekelijks een commentaar op zijn eigen weblog: dirkvangenderen.nl. Vorige week schreef hij een commentaar over geestelijke groei onder de titel Groei naar geestelijke volwassenheid. Een aanrader, omdat hij daarin heel evenwichtig spreekt over geestelijke groei. Hieronder een citaat:

Denk niet dat ik u veroordeel. Ik zeg het ook tegen mezelf. Als ik kijk naar christelijk Nederland, dan huilt mijn hart. Zit ik er ver naast wanneer ik zeg dat we vaak maar geestelijke tobbers zijn? Dat er geestelijk veel lauwheid is in ons leven, zoals de Here Jezus ook tegen de gemeente in Laodicea zei (Op. 3:16)?
Verandering is echter mogelijk. Dat is het goede nieuws. De Laodicenzen werden opgeroepen tot bekering (Op. 3:19) en die oproep komt ook tot ons. Het Evangelie is zo geweldig rijk! En onze Heiland, de Here Jezus Christus, wil ons leven geven en overvloed (Joh. 10:10).

Daarom wil ik met grote nadruk de Here Jezus centraal stellen en Hem laten schitteren. Paulus zegt tegen de Galaten zelfs dat hij hun Jezus Christus als de Gekruisigde voor de ogen geschilderd heeft. Dat verandert mensen. Beter nog: Hij verandert mensen! Zodat we geestelijk gaan groeien.
En waar ontmoeten we Hem? In de Bijbel, Zijn eigen Woord, dat levend en krachtig is! Daardoor leren we Hem steeds beter kennen en wassen we op in de genade en in de kennis van onze Here en Heiland, Jezus Christus (2 Petr. 3:18).

Dus: Christus centraal in je leven, want het draait om Hem. En: Hem aanschouwen met geestelijke ogen leidt tot echte verandering zoals ook 2 Korinthe 3:18 ons leert en daarvoor is het nodig om elke dag met Hem om te gaan. ‘En waar ontmoeten we Hem?’, zo schrijft Dirk, ‘In de Bijbel, Zijn eigen Woord, dat levend en krachtig is!’ Dat betekent dat je elke dag je Bijbel mag openslaan met een bepaalde verwachting, die je mag uitdrukken door je gebed om de verlichting met de Geest.

Dirk schrijft nog meer mooie en behartenswaardige dingen. Dus ik zou willen zeggen: klik op de link naar zijn commentaar en neem even de tijd om het helemaal te lezen!

Mijn moeder’s verjaardag

Vandaag, 3 januari, zou mijn moeder, Jannie Koelewijn, 55 zijn geworden, als ze nog leefde. Eind deze maand is het vijf jaar geleden dat ze overleed aan kanker. Ze was dus net 50 jaar toen ze kwam te overlijden.

De periode die voorafging aan haar overlijden was donker, maar tegelijk scheen er een stralend licht van geloof in de donkerte van haar ziekte. God heeft haar namelijk in november 2003, drie maanden voor haar overlijden, willen gebruiken om voor de lokale radio in Spakenburg te getuigen van zijn grootheid en liefde. Het bijzondere was dat ze de periode daarvoor, in september, heel erg ziek was, maar in oktober opknapte, waardoor ze in november fit genoeg was om 2 uur lang voor de radio een interview af te leggen. Toen dat was geweest werd ze weer ziek. Ik zie daar duidelijk Gods hand in: Hij zorgde ervoor dat ze sterk genoeg was om te kunnen getuigen. Als ik terugdenk aan mijn moeder dan ben ik geweldig dankbaar voor wat God ons gezin in haar allemaal heeft gegeven, voor mij persoonlijk vooral in mijn kindertijd en mijn jeugd. Maar dat God haar zo heeft willen gebruiken, dat vergeet ik nooit meer.

Ik schreef net dat ze 55 zou zijn geworden, maar het is misschien beter te zeggen dat ze 55 geworden is. Jezus zei in Johannes 11:25-26 tegen Marta: ‘Ik ben de opstanding en het leven; wie in Mij gelooft, zal leven, ook al is hij gestorven, en een ieder, die leeft en in Mij gelooft, zal in eeuwigheid niet sterven’. En Paulus schreef in Filippenzen 1:23: ‘ik verlang heen te gaan en met Christus te zijn’. Mijn moeder leeft dus en is ‘met Christus’. Nu weet ik niet of het tijdsbesef in de hemel hetzelfde is als hier op aarde, maar tijdsbesef is er zeker (zie bijv. Openbaring 6:10 en 8:1). Maar ze is voor mijn begrip vandaag dus 55 jaar geworden en al bijna vijf jaar met Christus. En daarmee is ze zeker te feliciteren!